جادوی سینما

دیدن فیلم زیبای Amélie رو بهتون پیشنهاد می کنم.نامزد 5 اسکار. محصول سال 2001. با یک بازی درجه یک و فرشته گونه آدری توتو .

فیلم یکی از بهترین های تاریخ سینماست. توجه ما رو به جزئیات زندگی جلب می کنه. جایی تعبیر زیبایی در مورد این فیلم خونده بودم : فیلم زندگی و معجزه های ساده ی آن. در واقع با دیدن این فیلم فهمیدم زندگی چقدر زیباست.

موسیقی متن فیلم بسیار زیبا و لطیفه. انگار اصلا از آسمون اومده . لحن فیلم با طنز همراهه. مطمئنم این فیلم الهام بخش شما در زندگی خواهد شد.  نگاه جدیدی به جهان در دنياي امروزي كه بدون هيچ  نصيحتي به بيننده نشون داده میشه.

قابها و رنگهای فیلم زیبا و شبیه نقاشی ست. فیلم ساختار نو و مدرنی داره. از فانتزی هم توش استفاده شده. فیلم امید به زندگی رو در افراد زنده می کنه. فیلم آرام و روان به حرکت خود ادامه میده ولی تو ابدا احساس خستگی نمیکنی . با دیدن این فیلم انرژی مثبت بگیرید.

چقدر دوست دادم با املی تا آخر عمر زندگی کنم. املی دختر رویاهای منه . نمی دونم میتونم پیداش کنم یا نه؟

امتیاز من به فیلم : 8 از 10

    جمعه 25 تیر 89

بانی و کلاید فیلمی به کارگردانی آرتور پن و محصول سال 1967 است. این فیلم بر اساس یک ماجرای واقعی ساخته شده که اینجا می تونید اطلاعاتی در موردش بدست بیارید. همچنین در 10 رشته نامزد اسکار بوده که 2 اسکار بنده شده.

بانی و کلاید هر دو عاشق هیجانند و بانک می زنند اما قصد اذیت کردن کسی رو ندارند. تماشاگر  نیز به اونا علاقه مند میشه و تو مشکلاتشون با اونا احساس همدردی می کنه.

این فیلم تلفیق زیبایی ست از ژانرهای مختلف سینما : کمدی – خشونت – رومانس –سیاست.

فیلم تونسته روح شورشگرانه و یاغی زمانه خود ( دوران رکود اقتصادی ) رو به نمایش بگذاره. بانی وکلاید به یکدیگر دل می بندد و  دست به دزدی و قتل می زنند و در نزد عوام به قهرمانان ملی تبدیل میشن.

قربانیان اونا مردم عادی نیستند بلکه بانکها و پلیسها و به طور کلی سیستم آمریکاست. آنها الگوی قهرمانهای ضد وضع موجود شدند.

در تبلیغ این فیلم اومده بود : آنها جوانند عاشقند و آدم می کشند

به عقیده عده ای از منتقدان با بانی و کلاید سینمای نوین امریکا اعلام موجودیت کرد.

داناوي و بيتي درخشان بازي مي کنند هم چنين هاکمن، پارسونز و پولارد بازي هاي قابل قبولي ارائه مي دهند.

موسیقی فیلم همواره شاد و تا حدودی کمدی ست و این شور و حال دو جوان فیلم رو میرسونه که در پی تفریحند، بدون توجه به عاقبت آن.

بانی : کارت درسته

کلاید: من خوب نیستم. بلکه بهترینم.

بانی : و شکسته نفس ترین.

پ.ن : دیدن این فیلم زیبا رو بهتون پیشنهاد می کنم. حالتون رو بهتر خواهد کرد.

امتیاز من به فیلم : 8 از 10

        جمعه 11 تیر 89

1- یکی از فیلمهایی که امروز دیدم A Fistful of Dollars بود که البته قبلا یک بار دوبله اش را دیده بودم. کار سرجیو لئونه کبیر با  هنرنمایی کلینت ایستوود. اول از موسیقی این فیلم بگم که مسحور کننده ست و بعیده حال خوشی که از گوش دادن موسیقی این فیلم به آدم دست میده به این زودیها آدمو ول کنه. موسیقی این فیلم اولين اثر مشهور موريكونه است.

ضمنا این فیلم اولین بازی مهم کلینت ایستووده. داستان فیلم بسیار پرکشش و جذابه . کلوزآپ ها و لانگ شات هاش فوق العاده ست. سکانسهایی داره که تا مدتها در ذهن انسان می مونه. مثل صحنه معاوضه دختره و آنتونتیو  و  همینطور سکانس جدال نهایی.

مهارت جو ( کلینت ایستوود ) در تیراندازی منو به شوق آورد . ضمنا من در نگاه و چشمهای کلینت ایستوود نسبت به زن عشق دیدم. این فیلمو از دست ندید حتی تماشای چند باره ش رو.

امتیاز من به فیلم : 9 از 10 .

2- امروز همچنین یک فیلم ایرانی دیدم. حلقه های ازدواج. در واقع فیلم سینمایی نبود بلکه تلویزیونی بود. چیزی از سینما نداشت . من اسم این جور فیلمها رو میزارم فیلمهای شامی. یعنی بدرد موقع شام خوردن می خورند که آدم میتونه حواسش هزار جا باشه و با همه حرف بزنه و فیلمش رو هم ببینه.

من معمولا برای دیدن این نوع فیلمها سینما نمیرم. میشه تو خونه دید. چون جزئیات اصلا توش جایی نداره و بیشتر سرگرمی ست تا هنر.

بازی مهران غفوریان رو دوست داشتم . اما بازی شفیعی جم و بهنوش بختیاری رو نه. فیلم سراسر کلیشه ست اما صحنه های خنده داری هم داره . مثل صحنه چای آوردن شهره لرستانی و همچنین صحنه شماره دادنش تو کوچه و عکس العمل مهران غفوریان.

من البته مثل بعضی از منتقدان روشنفکر از یک سو و مسئولین ارزشی از سوی دیگر نیستم که خواهان از بین بردن این نوع سینما باشم. من از تفکر حذف به شدت متنفرم. بالاخره عده ای از مردم هستند که با این فیلمها حال می کنند . ضمنا این فیلم هیچ بد آموزری هم نداشت.

امتیاز من به فیلم : 2 از 10.

پ.ن : امشب هفت رو از دست ندید.

         سه شنبه 11 خرداد 89

فیلمی که امروز دیدم The Book of Eli بود . فیلمی آخرالزمانی با بازی خوب دنزل واشنگتن و گری اولدمن. فیلم در واقع میخواد قدرت دین رو به ما نشان بده و حرفش اینه که جوامع منحط و وحشی و فروپاشیده رو تنها با دین میشه نجات داد.

این فیلم فیلمی ست خوش ساخت. هرچند گاهی اوقات کلیشه ای میشه مخصوصا در بخشهای اکشنش . فضاسازی و لحن فیلم به شدت تیره ست و انسان رو به یاد فیلم دیگری که اتفاقا آن هم آخرالزمانی ست یعنی The Road میندازه.

یکی از چیزهای که برام جالب بود چفیه ای بود که دنزل واشنگتن داشت . ضمنا با دیدن این فیلمهای آخرالزمانی انسان به این فکر میفته که واقعا چه اتفاقی قراره بیفته.

امتیاز من به فیلم : 7 از 10.

پ.ن : سرعت اینترنت به شدت پایین اومده . فکر کنم مربوط به سالگرد حوادث بعد از انتخاباته . خدایا مگه ما چه گناهی کردیم.

        دوشنبه 10 خرداد 89