آنها تکرار نشدنی هستند – چهار شنبه 11 فروردین 89

مارس 31, 2010 در 9:14 ب.ظ. · دسته‌بندی شده در سینما

1- با اینکه کمی دیر شده سال جدید رو به همه تبریک میگم. امیدوارم تو این سال لحظه های زیبا و فراموش نشدنی رو تجربه کنیم و بیش از پیش از زندگی لذت ببریم.

 

2- این هفته رفتم سینما برای دیدن فیلم شبانه ساخته کیوان علیمحمدی و امید بنکدار. سه نفر باری دیدن فیلم اومده بودن. من و دوستم و همچنین یه دختر خانم دیگه. اولش گفتن برامون صرف نداره برا سه نفر فیلم نمایش بدیم. خلاصه اینکه با کلی مکافات ما سه نفر مسئول سینما رو راضی کردیم . به عنوان اولین کار سازندگانش فیلم راضی کننده ای بود. ساختار فرمی و بصری پیچیده ای داشت . همچنین فضای وهم آلودی. اما شجاعت و جسارت کارگردانان اون قابل تحسینه. اما به هر حال فیلم ضعف هایی هم داشت که امیدوارم بخشی از اونا در فیلم جدید بنکدار و علیمحمدی که من ندیدم یعنی شبانه روز جبران شده باشه و درجا نزده باشن.  این تجربه ها برای سینمای ایران مفیده.

 

3- این روزها بیشتر از همیشه از زندگی لذت می برم. سعی میکنم روزی دو فیلم ببینم. مجله های سنمایی میخونم.  خوندن بهاریه های مجله فیلم ( هر چند طعم سابق رو نداره ) منو به شوق میاره. بهاریه سروش صحت رو پیشنهاد میکنم حتما بخونید .من که در حین خوندنش شور و هیجان در تمام وجودم موج میزد. این روزها موسیقی رو با حس بهتری گوش میکنم. روزی چند ساعت از وقتم رو در اینترنت میگذرونم . خلاصه حالم خوبه.

 

4- این چند روزه فیلم زیاد دیدم . قدیمی و جدید. از  (Casablanca (1942 تا (Crazy Heart(2009 .راستش با چند فیلم خیلی حال کردم. یکی شاهکار ماندگار تاریخ سینما یعنی Casablanca که دیدنش برای چندمین بار هم منو احساساتی میکنه . اون نگاه بوگارت در فرودگاه ساعتها ذهن منو به خودش مشغول کرده بود. فیلم دیگه ای که دوست داشتم up in the air  محصول سال 2009بود. یه نظر جالب در مورد این فیلم خوندم: گاهی وقت ها اینکه یک فیلم احساس خوبی بهتون بده کافیه…مثل احساس خوردن یک توت فرنگی! به همون کوتاهی و به همون خوشمزگی می تونیم با این فیلم این حسو تجربه کنیم. فیلمهای خوب دیگه ای هم دیدم که امیدوارم بعدها بتونم اشاره ای بهشون کنم.

 

5- واقعا اسکار حقش بود. جف بریجز رو میگم. بازی اش در فیلم Crazy Heart ستودنی ست. بازی فوق عالیش در نقش یک خواننده پابه سن گذاشته و الکی موسیقی کانتری یکی از فراموش نشدنی ترین بازیهای چند سال اخیره. موسیقی خوب فیلم و ترانه هاش هم جذابیت اون رو دو چندان میکنه.

 

6- محاکمه در خیابان  مسعود کیمیایی رو چندین بار دیدم . فیلم یه چیز خاصی داره که آدم ناخودآگاه دوستش داره. احساسم رو از دیدن این فیلم نمیتونم بیان کنم. به ضعف های فیلم آگاهم اما باز دوستش دارم. موسیقی فوق العاده ای داره . اون تیتراژ پایانی ش هم که حرف نداره ( اونایی که فیلمو دیدن میفهمن چی میگم ). امیدوارم فیلمساز محبوبم به روزهای اوجش برگرده .

 

7- بخش هایی از جلسه پرسش و پاسخی که در دانشگاه یزد در سال 86 با حضور مسعود کیمیایی برگزار شد رو براتون میزارم . برای من که جالب بود:

 

*سوال: آقای کیمیایی دید شما بسیار تیره است.لحن تون تلخ و دیالوگ هاتون سرد و جذاب و آدمهای داستان هایتان عجیب و غریب! واقعاً با این دنیا زندگی می کنید؟

کیمیایی: بله دنیایی ست که می بینم و وقتی می بینم باهاش زندگی می کنم.(تشویق دانشجویان)

 

*سوال: آقای کیمیایی چرا در سینمای ایران کارگردان آزادی عمل واقعی را ندارد و چرا با نشان دادن واقعیت های اجتماعی در جامعه همواره برخورد میشود؟

کیمیایی : از کجا اومدی یزد؟! مثل اینکه مال این مملکت نیستی؟!!( خنده و تشویق حضار)

 

*(در پاسخ به سوالی در مورد بهترین بازیگر سینمای ایران) : نمیشه عنوان کرد که بهترین بازیگر سینمای ایران کیست . صدا /نگاه / اون تقسیم بندی حس میان بازیگر با اون کاراکتری که بازی میکنه و چیزی که فرنگی ها بهش بادی لنگوئیج میگن…خب همه اینا مهمه ولی با استعداد ترین بازیگری که من دیدم بهروز وثوقی بود.(تشویق دانشجویان)

 

8-  امسال بنجامين باتن رو تلويزيون پخش كرد .مهمترين صحنه هارو حذف كردن. ديويد فينچر اگه اين فيلم رو ببينه دیوونه میشه  .هرچي چيز مهم بود سانسور شد. فکر میکنم صدا و سیما مردم رو احمق فرض کرده که اینجوری این فیلمو نشون داده. فکر نکنم کسی از این فیلم جرح و تعدیل شده آقایون سر در بیاره.

 

9- به صراحت میگم که امثال آل پاچینو و رابرت دنیرو اسطوره هایی تکرار نشدنی اند. عکس ابتدای پست رو که مربوط به روزگار جوانی این دو ابرستاره تاریخ سینمای دنیاست رو ببنید و لذت ببرید.

 

      چهارشنبه 11 فروردین 89

پیوند پایدار